သူငယ်ချင်းကောင်း

ဆုက ကျောင်းသူပါ၊ တတိယနှစ်ပေါ့၊ ဘာမေဂျာလဲဆိုတော့.. မမေးပါနဲ့၊ ဒါတွေက အရေးမပါပါဘူး၊

ဆုမှာ ရည်းစားရှိတယ်၊ ထွဋ်တဲ့၊ ထွဋ်မှာ အရမ်းချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ကျော်ကျော်တဲ့၊ မေဂျာတူတွေပေါ့၊

ထွဋ်က ပျော်တတ်တယ်၊ ရက်ရောတယ်၊ ဆိုးတာကလဲ အပျော့ဆွဲဆိုတော့ လူချစ်လူခင်လဲ ပေါတယ်၊ ကျော်ကျော်က ခပ်အေးအေးသမား၊ ထွဋ်လောက် ဥာဏ်မကောင်းပေမယ့် စာကျိုးစားတယ်၊ နှစ်ယောက်လုံးတူတာ တခုက ဆေးလိပ်သိပ်ကြိုက်တာပဲ၊

ဆုနဲ့ ထွဋ် စုံတွဲဖြစ်သွားတော့ ၃ယောက်တွဲ စာကျက်ဖြစ်ကြတယ်၊ ညဘက်ဆို ဆု တို့ စာကျက်တဲ့ အခန်းက တိတ်တယ်၊ တခြားလူတွေက ညနေစောင်းရင် ပြန်ပြီ၊ ဆုတို့က ညစာစားပြီး တော်တော်မှောင်တဲ့ အထိ ဆက်ကျက်တယ်၊

ဆု နဲ့ ထွဋ် က တခါတလေ စာကျက်နေရင်းနဲ့ ခိုးထွက်ပြီး ကဲကြတယ်၊ ကျောင်းဝန်းထဲက ခပ်မှောင်မှောင်နေရာမျိုးမှာပေါ့၊ ဆုက အိမ်သာသွားရင် ထွဋ်က အဖော်လိုက်ပေးသလိုနဲ့ လစ်ကြတယ်၊ လစ်ပြီးတော့ ဘာလုပ်လဲ ဟုတ်လား..

နမ်းတာပေါ့၊ နမ်းရင်လဲ ထွဋ်လက်တွေက အငြိမ်ဘယ်နေမလဲ၊ အကျီအောက်ကို လျှိုတာတမျိုး.. အကျီကို လှန်တာတမျိုး၊ ဆု နို့တွေကို ကိုင်လိုက် စို့လိုက်၊ ဆုကလဲ သူ့ပစ္စည်းကြီးကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပွတ်ပေးတယ်၊ တခါတလေ လူအရမ်းပြတ်ရင် ဆုက သူ့ကို စုပ်ပေးတယ်၊ ဆုပါ စိတ်ပါနေရင်တော့ နံရံကို မှီပြီး ကုန်းပေးလိုက်တာပေါ့၊ ထွဋ် ဆောင့်တာ အရမ်း ကောင်းတယ်၊ ပြီးသွားရင် ဆုဆို ကျိန်းနေတာပဲ၊ စိတ်တွေ အရမ်းပါလာပြီးတော့ လူတွေ့မှာလဲ မကြောက်တော့ဘူး၊ ဒါကို ထွဋ်ကလဲ သိတယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် မရမက လိုက်ဆွတော့တာလေ၊ သိဆို ဆုက ထွဋ်နဲ့ ကြိုက်ပြီး နှစ်လလောက်ထဲက ထွဋ်အိပ်ရာထဲ ရောက်ခဲ့တာလေ၊ ခုဆို တွဲပြီး တစ်နှစ်ကျော်မှာ တစ်ယောက်အကြိုက်ကို တစ်ယောက်ညက်နေပြီ

ဆုတို့ ဒီလိုလုပ်တာတွေကို ကျော်ကျော်လဲ မသိပဲတော့ မနေပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘာမှတော့ မပြောဘူး၊

ထွဋ်က ဆုကို အ်ိမ်ပြန်ပို့ရင်းလဲ ကားထဲမှာ နောက်တခေါက်ပေါ့၊ တခါတလေလဲ ကားထဲ မဟုတ်ပဲ ကားအပြင်မှာ၊ ဖြစ်ချင်တော့ ကျော်ကျော့်အိမ်က ဆု အိမ်နဲ့ သိပ်မဝေးဘူး၊ ကျော်ကျော့်ကိုပါ အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ရတဲ့ အခါမျိုးတော့ ဆုတို့ ဘူပိတ်တာပေါ့၊

ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြာလာတော့ ဆုပါ ကျော်ကျော်နဲ့ တော်တော်ရင်းနှီးသွားတယ်၊ ကျော်ကျော့်ရှေ့မှာလဲ ဆုတို့ ပိုအတင့်ရဲလာတယ်၊ သူတို့ စကားပြောနေရင် ဆုက ထွဋ်ပေါင်ပေါ် ထိုင်တယ်၊ ထွဋ်က ဆေးလိပ်ဖွာလိုက် ဆု နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်၊ ကျော်ကျော်မျက်နှာလွှဲနေတဲ့ အချိန်ဆို ဆု နို့သီးခေါင်းကိုတောင် အကျီပေါ်က ကုန်းစုပ်တတ်သေးတယ်၊ ကျော်ကျော်တော့ ဘယ်လိုနေသလဲ မသိဘူး၊ ဆုတော့ အဲ့ဒီအရသာကို ပိုပိုကြိုက်လာတယ်

တနေ့.. ဒီလိုပဲ ထိုင်နေရင်းနဲ့ ဆု နဲ့ ထွဋ် ထငြင်းကြရော၊ ဘာလို့ ငြင်းလဲတောင် မမှတ်မိဘူး၊ အဲ့ဒီမှာ ထွဋ်က ဆုကို ပေါင်ပေါ်က တွန်းလွှတ်တယ်၊ သူ့ပေါ် မထိုင်နဲ့တော့၊ ကျော်ကျော့်ပေါ်ပဲ သွားထိုင်ချည်တဲ့၊ ဆုလဲ စိတ်တိုတိုနဲ့ ကျော်ကျော့်ဒူးပေါ် ထိုင်ချလိုက်တယ်၊ ဘာမှတော့ မထိပါဘူး၊ မထိအောင် ထိုင်တာပဲ၊ ကျော်ကျော်ကတော့ ပြုံးပြီး ဆေးလိပ်ဆက်ဖွာနေတယ်၊

နောက်နေ့ကျတော့ ထွဋ်က ဆုကို စတယ်၊ ဆု သွားထိုင်လိုက်တော့ ကျော်ကျော်စိတ်ပါသွားတယ်တဲ့၊ ဆုလဲ ရှက်ရမ်းရမ်းမိတယ်၊ မဖြစ်နိုင်တာတွေ လာမပြောနဲ့၊ ဆု အဲ့ဒီစိတ်နဲ့ ထိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလို့၊၊ ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ နည်းနည်းလှုပ်ရှားသွားတယ်၊ ကျော်ကျော်က လူသာအေးတယ်၊ ပုံစံက မိုက်တယ်လေ၊ မျက်လုံးမျက်ခုံးလှလှ၊ ဆံပင် ဂုတ်ဝဲနဲ့၊ ပါးသိုင်းမွှေးရှရှ၊ ပွေချင်ရင် ပွေလို့ရတဲ့ ရုပ်မျိုး၊

အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ထွဋ်က ဆုကို ကျော်ကျော့်ရှေ့မှာ ပိုပြီး ကြမ်းလာတယ်၊ ကျော်ကျော်ရှိနေရက်နဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ အကြာကြီးနမ်းလိုက်၊ လည်ပင်းတွေနမ်းလိုက် လုပ်လာတယ်၊ ဆုလဲ ပထမတော့ ရုန်းပေမယ့် နောက်တော့ မရုန်းဖြစ်တော့ဘူး၊ အဲ့ဒီအချိန်တွေမှာ ကျော်ကျော်က အတွေးခေါင်နေဟန်မျိုး အဝေးကို စိုက်ကြည့်နေရော၊

ဒီလိုနဲ့ ထွဋ်မွေးနေ့ရောက်တော့ ထွဋ်က စားသောက်ဆိုင်တဆိုင်ကို သီးသန့်ခန်းငှားပြီး လုပ်တယ်၊ သောက်ကြ စားကြ မူးကြ ကကြပေါ့၊ ဆုက ပေးထားတဲ့ ကတိအတိုင်း အိမ်ကို သူငယ်ချင်းမအိမ်မှာ ညအိပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊

မွေးနေ့ပွဲက လူတော်တော်စုံတယ်၊ မိန်းကလေးတွေရော ယောက်ျားလေးတွေရော မကဲတဲ့သူမပါဘူး၊ ထွဋ်နဲ့က ဒီလိုလူမျိုးပဲ အပေါင်းအသင်းဖြစ်တယ်လေ၊ ဆု မသိတဲ့သူတွေလဲ အများကြီး၊ မူးမူးနဲ့ ချောင်ခိုတဲ့ အတွဲတွေလဲ ရှိရဲ့၊ ထွဋ်က မူးလာတော့ ဆက်မကနိုင်တော့ဘူးဆိုပြီး ကျော်ကျော့်ကို ဆုနဲ့ အဖော်ဆိုပြီး တွဲကခိုင်းတယ်၊ ငြင်းလို့လဲ မရဘူး၊ မွေးနေ့ရှင် စိတ်ကြိုက်လုပ်ပေးရမယ်တဲ့လေ၊

ဆုက ပိုးဂါဝန်ဒူးလောက်ကို ခါးပါတ်အပြားကြီးနဲ့ ဝတ်ထားတယ်၊ သိပ်မကျပ်ပေမယ့် ခန္တာကိုယ်ပေါ်မှာတော့ တင်းရင်းနေတယ်၊ ကျော်ကျော်နဲ့ စကတော့ ပထမနှစ်ပုဒ်ကတော့ ခပ်မြန်မြန်ပဲ၊ ဆုတို့ ရယ်ရင်း မောရင်းနဲ့ ကနေတုန်း ကျော်ကျော့်မျက်လုံးတွေက ဒီနေ့ တမျိုးပဲ လို့ ဆု တွေးမိတယ်၊ နောက်တစ်ပုဒ်မစခင်မှာ မီးတွေ မှောင်ကျသွားတယ်၊ တီးလုံးက ဖြေးဖြေးလေး စထွက်လာတယ်၊ ကျော်ကျော့်လက်တွေက ဆုခါးကို ရစ်ပြီး ဆုကိုယ်လုံးကို သူ့ကိုယ်နဲ့ ကပ်လိုက်တယ်၊ ဆု မော့ကြည့်တော့ ဘာမှ ထူးခြားဟန်မရှိ၊

ကနေရင်း ကျော်ကျော်က ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲယူလိုက်တာ ဆုတို့ ရင်ချင်းအပ်မိတဲ့ အထိပဲ၊ ကျော်ကျော်က အမှောင်ကို အခွင့်အရေးယူတာလား မသိ၊ ဆု ကျောကို သေချာပွတ်ပေးနေတယ်၊ မျက်နှာကလဲ ဆုဘက်ကို ကိုင်းလာလိုက်တာ ဆု မျက်နှာလွှဲရတဲ့အထိပဲ၊ အဲ့ဒီကျတော့ ကျော်ကျော့်ရဲ့ ထွက်သက်က ဆုရဲ့ နားသယ်နဲ့ လည်ပင်းကို လာရိုက်ခတ်နေတယ်၊

ဆုလဲ ရင်ထဲမှာ မောလာလို့ သီချင်းပြီးတာနဲ့ ကတာကို ရပ်ပြီး ထွဋ်ဆီ ပြန်လာတယ်၊ ထွဋ်နဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံဆုံချင်းပဲ ထွဋ်က ဆုကို မျက်စိတချက်မှိတ်ပြတယ်၊ ထွဋ် ဘာကို ဆိုလိုတာမှန်း သိတဲ့ ဆုက မျက်စောင်းဒိုင်းကနဲ ထိုးပစ်လိုက်ရော၊

ညသန်းခေါင်လောက်မှ ဆုတို့ ပွဲသိမ်းတယ်၊ ထွဋ်က တော်တော်ကို မူးနေပြီ၊ ဆု တစ်ယောက်တည်း တွဲလို့ မနိုင်တော့ ကျော်ကျော်ပါ လိုက်ပို့ရတယ်၊ တကယ်တမ်း ကျော်ကျော်နဲ့ ဆုလဲ မူးတာပဲ၊ ထွဋ်လောက်သာ မဟုတ်တာ၊

အိမ်ရောက်တာနဲ့ ထွဋ်က ရစ်ရော၊ ကျော်ကျော့်ကို မပြန်ရဘူး၊ ဆက်သောက်မယ်တဲ့၊ သောင်းကျန်းနေတာနဲ့ ကျော်ကျော်လဲ နေလိုက်ရတယ်၊

သိပ်မကြာပါဘူး၊ ထွဋ်က ထိုးအန်တယ်၊ သူ့ကို မျက်နှာသစ်ပေးရင်းနဲ့ ဆု ညဝတ်အိပ်ဖို့ လဲထားတဲ့ အကျီတွေပါ အကုန်စိုကုန်ရော၊ အဲ့ဒါနဲ့ သူ့ တီရှပ်တထည်ယူလဲလိုက်ရတယ်၊ ဆု ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ်ပေါ်မှာ ထွဋ်အကျီက ပွပွဖားဖားကြီးပေါ့၊

ထွဋ်က အန်ပြီးတော့ နဲနဲ အမူးပြေသွားသလိုပဲ၊ ဆုတို့လဲ မအိပ်ချင်သေးတာနဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ သူတို့ ရုပ်ရှင်ရွေးနေတုန်း ဆုက အာလူးကြော်နဲ့ အအေးသွားယူတယ်၊ ဆု လဲ ပြန်ရောက်ရော သူတို့က ကုတင်ပေါ်မှာ နေရာယူပြီးနေပြီ၊ ဆု ရောက်သွားတော့ ကျော်ကျော်က အရက်စပ်ရင်း ထွဋ်က ဆုကို သူ့တို့ နှစ်ယောက် အလည်ကို ဆွဲခေါ်လိုက်တယ်၊ ဆု ထိုင်ပြီးတာနဲ့ ချီးယားလုပ်ရင်း ရုပ်ရှင်စကြည့်တယ်၊

ရုပ်ရှင်ဆိုတာထက် အောကားဆိုတာ ပိုမှန်မယ်၊ ဂျပန်ကား၊ ကောင်မလေးက အရက်မူးနေတာ၊ ဘဲတဗွေက နောက်ယောင်ခံလိုက်လာပြီး ရထားပေါ်မှာ နို့တွေ ကိုင်တာ၊

ပထမတော့ ဆုလဲ ဒီတိုင်းကြည့်နေတာ၊ ဘာကားမှန်းသိတော့ ဆုလန့်သွားတယ်၊ ဘေးမှာ ကျော်ကျော်ကလဲ ရှိနေတယ်လေ၊ ထွဋ်ကို ပြောမလို့ သူ့ဘက် လှည့်လိုက်တော့ ထွဋ်နှုတ်ခမ်းတွေက ဆု နှုတ်ခမ်းတွေကို ငုံပြီး စုပ်လိုက်တယ်၊ လက်ကလဲ အကျီအောက်ကနေ ဘရာကို ပင့်တင်ပြီးသွားပြီ၊ လက်တွေက ဆု နို့တွေကို နယ်နေတယ်၊ ဆုလဲ မူးနေတော့ စိတ်က ကြွနေပြီ၊

ထွဋ်က နှုတ်ခမ်းစုပ်နေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး ဆုကိုယ်လေးကို မ ပြီး သူ့ ပေါင်ကြားထဲ ရွှေ့လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဆု နို့တွေကို ဆက်နယ်နေရင်းနဲ့ ဆု လည်ပင်း ညာဘက်ပိုင်းကို နမ်းနေတယ်၊ အဲ့ဒီတော့ ဆု ခေါင်းက အလိုလိုနဲ့ ကျော်ကျော့်ပခုံးနားရောက်သွားတယ်၊ နမ်းရင်းနဲ့ ချောင်နေတဲ့ အကျီကို ညာဘက်ကို ဆွဲချတယ်၊ ဆုလဲ တီဗွီကို ကြည့်နေရင်း စိတ်က ပါသထက်ပါလာတယ်၊ ဆု ညည်းသံသဲ့သဲ့ ထွက်လာတော့ ထွဋ်က လည်ပင်းကို သွားနဲ့ ခြစ်ပြီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ စုပ်တယ်၊ ခံစားချက်အရမ်းပြင်းလာတော့ ဆု ဘယ်ဘက်လက်က ကျော်ကျော့်ဘောင်းဘီကို သွားဆုပ်နေမိတယ်၊

တီဗွီပေါ်က ကောင်မလေးကတော့ ဘေးနားကဘဲတဗွေကပါ စကပ်ကို လှန်ပြီး ပေါင်ကြားထဲကို ပွတ်ခံနေရပြီ၊ ထွဋ်က ဆုနားနားကပ်ပြီး မေးတယ်၊ အဲ့လို ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကိုင်တာ မခံချင်ဘူးလား တဲ့၊ ဆု စကားပြန်ချိန်မရပါဘူး၊ ထွဋ်က အားမရတော့တဲ့ ဟန်နဲ့ ဆု အကျီကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ ဆု ကိုယ်ပေါ်မှာ ကျွတ်နေတဲ့ ဘရာရယ် ညအိပ်တဲ့ ဘောင်းဘီတို ပျော့ပျော့လေးရယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ တခန်းလုံးမှာ မီးရောင်က တီဗွီကပဲ လာနေတယ်၊ ဆု တော်တော်ထွေနေပြီ၊ ထွဋ် လက်တွေကလဲ ပိုကြမ်းလာတယ်၊ ဆု နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ကျိမ်းစပ်လာတဲ့ အထိ ချေနေတယ်၊ ဆု ညည်းသံတွေက တားလို့ မရတော့ဘူး၊

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ထွဋ်က ဆုကို ခြေထောက်ကနေ ဆွဲပြီးလှည့်လိုက်တယ်၊ ဆု အနေအထားက ကျော့်ကျော့်ပေါင်ပုံ ခေါင်းအုံးမိရက်သား၊ ထွဋ်က ဆု ဘယ်ခြေထောက်ကို အသာ မ ပြီး ခြေချောင်းတွေကို ဆွဲစုပ်နေတယ်၊ လက်ကတော့ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ပွတ်နေတုန်းပဲ၊

ဖန်သားပေါ်က ကောင်မလေးကတော့ ရထားထိုင်ခုံပေါ်မှာ အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က နို့တွေ စို့နေတယ်၊ တစ်ယောက်က စကပ်အောက်ကို နှိုက်နေတယ်၊ သူ့လည်ပင်းလေးက အနောက်ကို လန်နေတယ်၊ သူ့ကြည့်ရတာ အရသာတွေ့နေသလိုပဲ

ထွဋ်လက်တွေက ဆု ဘောင်းဘီပါးပါးပေါ် ရောက်သွားပြီ။ ဆု ပေါင်ကြားလေးထဲကို ဖွဖွလေး ပွတ်နေတယ်၊ ခုထိ ကျော်ကျော့်ဆီက ဘာသံမှ မကြားရဘူး၊ ဆု လဲ ကျော်ကျော်ရှိတာကို မေ့နေသလို၊ ရုတ်တရက် ထွဋ်က ဆု ပေါင်ကြားထဲကို မျက်နှာအပ်လိုက်တယ်၊ ဆုလဲ လန့်ပြီး ကိုယ်လေး တွန့်သွားတယ်၊ ဆု ခေါင်းက ကျော်ကျော့်ဘက်ဆီ ပိုရောက်သွားတယ်၊ ပုဆိုးအောက်က ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းက မာတောင်ပြီး ဆု ကုတ်ကို အောက်က ထောက်မိနေတယ်၊

ထွဋ်က ဆု ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ လျှာနဲ့ ကစားနေတယ်၊ ဘောင်းဘီက ပါးတော့ ချက်ချင်းလို စိုသွားပြီး မထိတထိအရသာကို ဆု ခံစားရတယ်၊ ထွဋ်ကလျှာအရမ်းကောင်းလဲကောင်း သွက်ကလဲသွက်ဆိုတော့ ဆုမှာ ဘယ်လိုအရသာကို ခံစားနေရလဲတောင်မသိတော့ဘူး အရမ်းကောင်းပီ လူကခါးကိုကော့ပီး ပိုလို့တောင် ထွဋ်လျှာနားကိုပိုဖိကပ်ထားမိသွားတယ်၊ လျှာစွမ်းလေးက အရမ်းကောင်းတော့ ဆုလဲလက်တွေက ထိန်းမရဖြစ်ပြီး ကျော်ကျော့် ပုဆိုးကိုထိုးထွက်ပီးထနေတဲ့ပစ္စည်းကို ဆွဲမိဆွဲရာ ကိုင်မိကိုင်ရာကိုင် ဆိုသလို လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်မိသွားတယ်၊

ကျော်ကျော်တော့ဖြင့် ဘယ်လိုနေသွားလဲတော့ မသိဘူး၊ ဆုတော့ စကိုင်မိစမှာတော့ လက်တခုလုံးနဲ့မဆံ့သလိုပဲ ခံစားလိုက်ရတယ်၊ ဆု ထင်တယ် ကျော်ကျော်က ထွဋ်ထက် ပိုတုတ်မယ်၊ ဆုက ထွဋ်ကိုစုပ်ပေးနေကျဆိုတော့ နှိုင်းကြည့်မိသွားတယ်၊ကျော်ကျော့်ကို မော့မကြည့်ရဲတော့ပဲ ပေါင်ကြားထဲမှာ လျှာနဲ့အပီကစားနေတဲ့ ထွဋ်ရဲ့လျှာအရသာကတစ်မျိုးကောင်း ပုဆိုးပေါ်ကနေအုပ်ပီး ကိုင်ဆုပ်ဖျစ်ထားတဲ့ ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းကိုလဲ အားရဆိုတော့ ဆုမှာ တခါမှမခံစားဖူးသေးတဲ့ အရသာနှစ်မျိုးကို တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်းခံစားနေလိုက်ရတာ မျက်လုံးကိုကောင်းကောင်းမဖွင့်နိုင်ပဲ မှိတ်နေရင်းသား အထိအတွေ့အရသာတွေကို စိတ်နဲ့ပဲ ခံစားကြည့်နေလိုက်မိတယ်၊ ဘယ်လောက်အထိ ခံစားနေလဲတောင် ဆုကိုယ်တိုင်လဲ မသိဖြစ်နေပြီ၊

ဆု အရသာခံလို့ ကောင်းနေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ထွဋ်က ယက်လို့ ဝသွားပြီ၊ ဆုခါးလေးကိုဆွဲပီး လှဲနေရာကထတယ်၊ ဆုခါးလေးလဲ အလိုက်သင့် ထွဋ်လက်တွေဆွဲခေါ်ရာကို ပါသွားတော့တာ၊ ဆုဘောင်းဘီကိုပ် ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်၊ နောက်တော့ ထွဋ်က မူးကလဲမူးနဲ့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပီး ဆုကိုနောက်ကနေ ဆု့ပစ္စည်းအနားလေးတွေကို သူ့ထိပ်လေးနဲ့အရင် ပွတ်နေတာ ၊အဲလိုခါးကိုဆွဲခေါ်သွားတော့ ဆု့ခေါင်းကအလိုလို ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းရှေ့တည့်တည့်ကို ရောက်သွားတယ်၊ လက်ကတော့ဖျစ်ကိုင်ထားပီး အပေါ်ကအသားတွေကို အပေါ်တွန်းလိုက်အောက်ကိုဖျစ်ပြီးဆွဲချလိုက်နဲ့ ကစားပေးနေလိုက်တယ်၊ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းကလဲ အကြောတွေထောင်ပီး မာတင်းနေတာပဲ ဆုလဲကိုင်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကစားပေးနေလိုက်တယ်၊

ကျော်ကျော်လဲ ကောင်းနေတယ်ထင်တယ် ခါးကကော့လာလာပီး ဆု့လက်ထဲကို အတင်းထိုးထည့်ပေးနေသလိုပဲ ရှေ့ကထုပေးရတာကော နောက်ကထွဋ်ရဲ့ အနားတွေကိုပွတ်ပေးတာကော ဆု့တင်ပါးတွေကို လက်ချောင်းအပြည့်နဲ့ နှယ်နေပေးနေတာကော တကယ့်ကိုစည်းစိမ်ပါပဲ၊

ထွဋ်လဲပွတ်လို့ အားရနေပီထင်ပါတယ် ဆု့ပစ္စည်းထဲကို တေ့ပီးအဆုံးထိဆောင့်ထည့်နေတာ ဆုလဲအရမ်းစိတ်ကပါနေတာနဲ့ အကိုက်ဖြစ်သွားတယ်၊စထည့်လိုက်ကတည်းက ထွဋ်ကကြမ်းပြီးထည့်လိုက်တာဆိုတော့ အရမ်းကောင်းတယ၊် အထဲမှာပြည့်ကျပ်နေတာပဲ။ဆုလဲ ကျော်ကျော့်ပုဆိုးအနားစကို ပစ္စည်းပေါ်လာအောင်ထိ အောက်ကိုသာသာလေး ဆွဲချလိုက်တယ်၊

အရမ်းစိတ်ပါနေတော့ လုပ်သင့်မလုပ်သင့်ကို မစဉ်းစားမိတော့ဘူး၊ လက်နဲ့ဆုပ်ကိုင်ပီး နှုတ်ခမ်း၀မှာ၀င်လောက်ရုံလေးတေ့ပီး နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ ဖိစုပ်ပေးလိုက်တယ်၊ ကျော့်ကျော့်ပစ္စည်းကြီးက မာတောင်ပြီး မတ်နေတာပဲ ဆုပါးစပ်ထဲကိုထည့်ထားပြီး အထဲမှာလျှာနဲ့ ပစ္စည်းအတံကို လျှာနဲ့လိပ်ပြီး မွှေပေးနေလိုက်တယ်၊ ကျော်ကျော်လဲ ကောင်းပြီးခံရခက်လို့ထင်တယ် ဆု့ဆံပင်တွေကိုလက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ပီး လက်တွေက အသာလေးခေါင်းကိုပါ ဖိလိုက်ပြန်ဆွဲလိုက် လုပ်ပေးနေတာ ဆုပါးစပ်နဲ့အပြည့်ပဲ၊ စုပ်ပေးရတာကို ပါးစပ်ထဲကပြန်မထုတ်ချင်တော့လောက်အောင်ပဲ အရမ်းအားရတာ၊ ကျော်ကျော်ဆီကလဲ မထိန်းထားနိုင်တော့သလို ညည်းသံတွေ စကြားနေရပြီ၊

ထွဋ်လဲနောက်ကနေ ဆုရဲ့ခါးလေးကို နောက်ကို အားနဲ့ ဆွဲဆောင့်ချနေတာ၊ ဆုကလဲနောက်ကိုဆွဲတဲ့အချိန်မှာ အလိုက်သင့်လေးပြန်ပါပေးလိုက်တာ... တော်တော်မူးနေလို့ထင်တယ် ဆောင့်လိုက်တာကို တအားပဲ...ထွဋ်ကနောက်ကနေဆောင့်လေလေ ဆုကိုယ်လုံးလေးက ရှေ့ကိုပြေးပြေးပြီး ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းကို အာခေါင်ထိပြေးဆောင့်သလိုပဲ ဆောင့်ချက်တိုင်းဆောင့်ချက်တိုင်းမှာ အားကပါနေတော့ နောက်လဲကောင်း ရှေ့ကစုပ်ပေးရတာလဲ ကောင်းဆိုတော့ ဆုမှာတခါမှ အဲလိုမခံစားဖူးတဲ့ အရသာကို ခုလက်တွေ့ခံစားနေလိုက်ရတော့ စိတ်တွေကအရမ်းပါပြီး လူကမွှန်ထူနေတာပဲ၊ အရမ်းလဲကောင်းလွန်းတော့ ရူးချင်သလိုလိုပဲ(တစ်ကယ်တော့ဘယ်ရူးရက်ပါ့မလဲ ဒီလိုအချိန်လေးမှာ) ရတောင့်ရခဲလှတဲ့ စည်းစိမ်လေးပေါ့၊

ထွဋ် မူးမူးနဲ့ ကြမ်းနေတာက ပိုပြီးတော့ ဆုကိုစိတ်ပါစေတယ်၊ ကျော်ကျော်ကကျတော့ လူအေး.. ဆုတို့ စကဲနေကြတုန်းက တိတ်ဆိပ်နေခဲ့တာ၊ ခုတော့ ဆု ပါးစပ်ထဲမှာ သိပ်ကောင်းနေတော့ ကျော်ကျော့်ညည်းသံတွေက ထိန်းမရတော့၊ ဒါကလဲ ဆုကို သွေးပိုကြွစေတယ်၊ ဆုရဲ့ စိတ်ကို အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဒီအရသာတွေထဲက လွတ်ရုန်းမထွက်နိုင်ဘူး၊

ခပ်ပြင်းပြင်းအသက်ရှုသံတွေ ညည်းသံတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေတဲ့ တိုက်ခန်းလေးမှာ .. ပထမဆုံး စကားပြောလိုက်တာကတော့ ထွဋ်...

- ကျော်ကျော် ဘယ်လိုနေလဲ ဆုစုပ်ပေးတာ ကောင်းတယ်မလား

အဲဒီကျမှ ကျော်ကျော်ကော ဆုကော ရုတ်တရက် အိပ်မက်က လှန့်နိုးခံရသလို ထွဋ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတယ်၊ ဆု နှုတ်ခမ်းက စိုနေသလို ကျော်ကျော့်ပစ္စည်းမှာလဲ အရေကြည်တွေ တွဲလဲခိုလို့ .....credit to original uploader